مدتی هست که میخوام در مورد یه بازی موبایل که یه هفته ای بهش معتاد بودم صحبت کنم.

اسم این بازی plague inc یا همچین چیزی بود. شعارشم این بود: «دنیا رو بیمار کن». هدف بازی خیلی ساده هست. شما یک هدف دارید. یک بیماری رو در سطح جهان پخش کنید و کاری کنید که تمام مردم دنیا بهش دچار بشن و در اثر این بیماری بمیرند. شما با بالا رفتن تعداد افراد بیمار شده یا کشته شده یا سرایت بیماری به کشورهای جدید، امتیاز میگیرید که این امتیاز به شکل DNA خودشو نشون میده. مثلا DNA شما با ورود بیماری به یه کشور جدید احتمالا دو سه شماره بالا میره. با بالا رفتن این DNAها، شما قادر هستید که بیماری خودتون رو قوی کنید. مثلا نسبت به گرما، آنتی بیوتیک، سرما و ... این بیماری مقاوم میشه. شما میتونید روشهای گسترش این بیماری رو هم تقویت کنید. مثلا شما میتونید بگید این بیماری با آب، سرنگ، حشرات، مواد دامی یا پرنده ها هم گسترش پیدا کنه. از همه بدتر اینه که شما یه قابلیت دیگه هم دارید و اون اینه که میتونید نوع بیماریهایی که این بیماری ایجاد میکنه رو هم گسترش بدید. مثلا دلدرد، خونریزی روده، استفراغ، استفراغ خونی، تب، بیخوابی و ... . 

شما در این بازی باید یه استراتژی داشته باشید. اول باید یه کشور رو انتخاب کنید. اگر کشور اولی که برای این بیماری انتخاب میکنید یه کشور ثروتمند باشه، طبیعتا پزشکای اون کشور سریعتر بیماری رو کشف میکنند، سریعتر نسبت بهش دارو میسازن و زودتر بیماری رو شکست میدن. بنابراین شما باید بدونید که در کجا این بیماری رو درست میکنید. مثلا هند، آفریقای جنوبی، برزیل یا هرجای دیگه. بعدش باید کشورهای مختلف رو انتخاب کنید تا بیماری به اونجاها هم بره. در واقع شما با تمرکز بر یک کشور، باعث افزایش تعداد افراد به اصطلاح infected میشید. باید بدونید که بیماری از کجا به کجا بره، با توجه به DNAهای به دست اومده، باید تشخیص بدید که کدوم قابلیت بیماری رو گسترش بدید و باید بدونید که کجا چه کار جدیدی انجام بدید.

بازی به این نحو هست که شما نقشه کره زمین رو دارید که به رنگ سبز هست. اولش یکم آروم میگذره. یدفه یه پیام میاد که اولین فرد در جهان بیمار شد. آروم آروم تعداد افراد بیمار، رشد میکنند تا بعد از مدتی اولین فوتی گزارش میشه. به این ترتیب کشورهای مختلف آروم آروم به بیماری دچار میشن. شما اینو میتونید از حرکت ماهواره و کشتیها متوجه بشید. بعد از یه مدت هم سازمان مشخصی شروع به مقابله با بیماری میکنه و روند پیشرفت ساخت واکسن رو در پایین صفحه نمایش میتونید مشاهده کنید. بازی تداوم پیدا میکنه. بعد از یه مدتی شما میبینید که کل نقشه به صورت قرمز در اومده. بعد از مدتی هم البته به رنگ قرمز تیره درمیاد که به این معنیه که اون کشور از دست رفته. جالبه که اولین کشوری که از بین بره هم پیامش میاد و میگه فلان کشور از دست رفت. یه پیام هیجان انگیز دیگش اینه که آخرین فرد سالم، بیمار شد. این بازی اونقدر تداوم پیدا میکنه که یا شما ببرید، یا واکسنش کشف بشه یا دیگه کسی نمیره و بعد بازی تموم میشه و شما میتونید آمار و ارقام رو مشاهده کنید.

اشاره کنم این بازی حالتهای مختلفی داره که پولی هستند که فقط یه حالتش رایگان هست. همچنین سه مرحله خیلی آسون، معمولی و سخت داره. همچنین شما میتونید با پرداخت مبلغی که ازش اطلاع ندارم، نوع بیماری {ویروس، باکتری یا ...} رو مشخص کنید و DNA خریداری کنید تا بیماری رو بهتر گسترش بدید.

این بازی خیلی اسم ترسناکی داره و ممکنه کسی که این شعار یا هدف بازی رو میشنوه اصلا سمتش نره. ولی به محض اینکه این بازی رو فقط امتحان میکنید، یه اعتیاد وحشتناکی شما رو فرامیگیره که نمیتونید تصورشم بکنید. ممکنه از خودتون بدتونم بیاد ولی خب بیماری ترسناکی هست که خودتون بوجود آوردیدش. شما از اینکه بخش زیادی از دنیا رو بیمار کنید و به کشتن بدید لذت میبرید و این هنر طراحان بازی هست. 

اینکه این بازی با چه هدفی ساخته شده خیلی عجیبه. چه فکر خبیثانه ای پشت ساخت این بازی بوده هم از جمله سوالات حداقل من یکی هست. ولی اینکه چنین بازی یی رو این اندازه هیجان انگیز ساختن، واقعا هم کار پستی هست و هم شما رو به ترس میندازه. چطور یه بازی ساده کاری میکنه که من یه آدم معمولی مثلا خوش طینت، به دنبال از بین بردن مردم جهان باشم؟ لذتی که من از این بازی کسب میکنم، آیا برابر با لذت یه تروریست که یه بمب گذاری در شهر پرجمعیت میکنه نیست؟ 

این بازی با هر هدفی که هست، انگار که میخواد اون سمت تاریک چهره خودمون رو به خودمون نشون بده. 

 

از خودم و بازی باهاش بگم. من بازی رو روی حالت خیلی آسون قرار دادم. بار اول 60 میلیون نفر رو کشتم. بار دوم تا بار nام، حدود دو میلیارد نفر رو کشتم. بار یکی مونده به آخر 70 میلیون و بار آخر 7 میلیارد و 104 میلیون نفر رو کشتم. یکم مونده بود تا بازی رو ببرم. دیگه حمل و نقلی صورت نمیگرفت تا افراد جدیدی مبتلا بشن. از ترس کاری که کردم، بازی رو پاک کردم. واقعا ترسناک بود. خصوصا که همزمان با هفته اول قرنطینه بود و من واقعا از خودم و کاری که کردم میترسیدم. از این هم میترسیدم که کاری که در بازی تجربش کردم، در دنیای واقعی روی بده. حتی الان هم فکر کردن بهش منو میترسونه.

{این پاراگراف یکی از قسمتهای سریال black mirror رو اسپویل میکنه.} راستش این بازی منو یاد قسمتی از سریال black mirror مینداخت. اون قسمتی که زنبورها مردم رو میکشتن. مردم عادی رای میدادن که امروز یک نفر توسط زنبورها کشته بشه. زنبورها سمت اون فرد میرفتن و هیج راه فراری برای اون افراد وجود نداشت. زنبورها از طریق بینی، وارد مغز طرف میشدن و شدیدترین درد ممکن رو به فرد وارد میساختند. در آخر این قسمت، تمامی افرادی که در این رای گیری شرکت کرده بودن، توسط همین زنبورها کشته شدن. این بازی به شدت منو ترسوند.

شنیدم که بازی رو حذف کردن که از این بابت به شدت خوشحالم. امیدوارم که هم این نوع بازیها حذف بشه و هم خود بیماری کرونا.