کرونا از نگاهی دیگر
25 گنجینه رایگان شد.
سازمان اسناد و کتابخانه ملی بیش از ۲۳ هزار کتاب را رایگان کرد.
دسترسی به کتب انتشارات الزویر برای محققان و دانشجویان به مدت سه ماه رایگان شد.
دوره های تازه رایگان شده موسسه یودمی!
کتابخانه اضطراری ملی امریکا رایگان کرد....
انتشارات دانشگاه تهران کتابهای الکترونیک اش رو به رایگان برای دانلود گذاشته.
سایت پورنوی XHAMSTER اعلام کرده که با هدف مقابله با کرونا و ترغیب مردم برای ماندن در منازلشان، دسترسی به سرویس ویژه خود را برای تهران و تعدادی دیگر از مناطق کرونازده جهان رایگان کرده است!
اینها برخی از اخبار این روزها هستند که به لطف کرونا شاهدشونیم. تمام جهان در حد توانشون سعی میکنند از سود خودشون کم کنن و تلاش میکنند که در خونه بمونیم. این وسط اهمیتی نداره که این سایت، سایت آموزشی و آکادمیک باشه یا یه سایت پورن. در هر صورت نهادهای مختلفی دارن در این زمینه تلاش میکنند.
از طرفی دیگه، اهمیتی نداره که شما چه سایتی رو باز میکنید. سایت ایرانی باشه یا خارجی، مذهبی یا غیرمذهبی، سایت مخصوص یه حکومت سرمایه داری یا غیر اون، سایتی مال مسلمونا یا یهودیا یا مسیحیا یا بی دینها. در هر سایتی، در ابتدا شما میبینید که یه هشدار دادن که در خانه بمانید. ممکنه شما به علم هیچ اعتقادی نداشته باشید و به دنبال حل این مشکل جهانی توسط عوامل ماورا طبیعی باشید یا ممکنه هیچ اعتقادی به دین نداشته باشید و دست به دامن علم و دانش بشید. در هر صورت شما یک وظیفه اصلی دارید: در منزل بمانید. شما این عبارت، یا ترجمه یا معادلش رو تقریبا در هرجایی مشاهده میکنید:
Stay home Stay safe
در حال حاضر تمام جهان یک مشکل اصلی دارند: کرونا. نمیتونم و نمیخوام مسائل دیگه بین کشورها و داخل کشورها رو فراموش کنم و نادیده بگیرم. اما واقعیت اینه که در حال حاضر توجه همه کشورها، حداقل در سطح اونچیزی که ما میبینیم، به مسئله کرونا معطوفه. همه به دنبال این هستند یه جوری باهاش مقابله کنند.
ما، بعد از سالها تلاش و نظریه پردازی و بحث، داریم به چیزی که میخواستیم میرسیم. از بین رفتن مرزها و یکی شدن دغدغه تمام انسانها. البته تا رسیدن به این هدف خیلی فاصله داریم. قطعا سطح امکانات پزشکی که در اختیار یه سیاهپوستی در یکی از روستاهای فقیر آفریقایی قرار میگیره قابل مقایسه با یکی که در کشور آلمان زندگی میکنه نیست. و البته که نمیتونیم منکر این بشیم در همین ایران خودمون پیرمردی دستفروشی میکنه تا بتونه برای خونواده خودش غذایی ببره و سطح توقعش قطعا نه کرونا، که شام امشبشه. البته که نمیتونیم منکر این بشیم که الان چهار تا کتاب رایگان شده به معنی به برابری رسیدن انسانها نیست. من ابدا این مسائل رو فراموش نکردم. صرفا دوست دارم از این نقطه نظر به بیماری نگاه کنم که این بیماری تونسته کاری بکنه که سالها تلاش ما انسانها نتونسته.
وضعیت ما طوری شده که نسبت به شیوع بیماری میترسیم. من میترسم که نکنه در محله خودمون بیماری رشد کرده باشه. میترسم نکنه در شهرستانی که مادربزرگم زندگی میکنه، بیماری رشد کنه و باعث بشه یکی از قربانیانش از آشناهای خودم باشه. امیدوارم که مردم کمتری آسیب ببینند تا خودم کمتر در معرض این بیماریها باشم. هممون همینطوری هستیم. میتونم برای اثبات حرفم به همین چند روز اخیر اشاره کنم. هممون اولش که بیماری کرونا اومد میخندیدیم یا در بدترین حالت نگاهی از سر هیجان مینداختیم که چقدر این چینیها بدشانسن. هیچوقت خطر رو نزدیک نمیدیدیم. وقتی بعد از یه ماه شایعاتی به گوش رسید که ممکنه به ایران برسه کم کم ترسیدیم. نگران بودیم که نکنه فردا روزی ما هم دچارش بشیم. وقتی فهمیدیم در قم بیماری شیوع پیدا کرده آرزو کردیم که همونجا بمونه و پخش نشه. الانم آرزو میکنیم که این بیماری به ما و خونواده ما نرسه یا اگر رسیده سریعتر ازمون دور بشه و دیگه برنگرده. امیدواریم که این بیماری از همه جهان پاک بشه. در تبریکات عیدمون برای همدیگه بیشتر آرزوی سلامتی رو میکردیم تا آرزوی مثلا خوشبختی و ثروت و موفقیت. بیشتر به همدیگه دستور میدیم که از خودشون مراقبت کنن و بهداشت رو رعایت کنند. ما هممون یک ترس داریم و برای دور شدن این ترس تلاش میکنیم یک کار انجام بدیم. «رعایت»
ما خیلی دوریم از مصرع «بنی آدم اعضای یکدیگرند». ولی فکر میکنم از همیشه در طول تاریخ نزدیکتریم. قطعا دورانهایی هم وجود داشته که بیماریهای وبا و طاعون و آنفولانزاهای مختلف وجود داشتند. اما در اون زمانها آگاهی ما معطوف به محله خودمون یا در بهترین حالت، معطوف به کشور خودمون بوده و خبری نداشتیم که در بقیه جهان اوضاع در چه حاله. الان اما، هممون یه مشکل داریم و هممون برای رفع این مشکل یه سری کارها داریم میکنیم. هممون خوشحال شدیم وقتی شنیدیم ایتالیا در مقابله با کرونا داره بهتر از قبل عمل میکنه. هممون با ذوق و شوق اخبار پیشرفتهای کشف واکسن کرونا رو دنبال میکنیم. هممون کم کم از موفقیتهای کشورهای غیرخودمون هم خوشحال میشیم. اینکه چه عقیده ای دارن اهمیت نداره. اینکه کشوری که در مقابل کرونا وایساده کشور خوبیه یا بده اهمیت نداره. ما خوشحال میشیم در هر صورت. الان هممون یه نگرانی داریم. از یک چیز ناراحت شده و با یک چیز خوشحال میشیم. هممون منتظریم که در شادی بعد از کرونا باشیم و جشن بگیریم. فکر میکنم برای اولین بار در تاریخ هممون داریم به سمت جهان وطنی پیش میریم.
نمیدونم. شاید بعد از کرونا دوباره همه اتفاقات مثل قبل بشه. شاید هممون دچار یه تراژدی تلخ بشیم و بعدش دوباره برگردیم به مسائلی مثل برگزیت و شیوع امثال ترامپ رو در سراسر جهان ببینیم. شاید حتی از قبل هم بیشتر درگیر انزوا و ملی گرایی بشیم و بیشتر در جنگهای پیش از کرونای خودمون فرو بریم. ولی این یکی شدن، حتی برای مدت کوتاه هم بنظرم قشنگه.
امیدوارم که این کرونا تلنگری بشه برامون تا بتونیم آینده ای بهتر بسازیم. آینده ای که در اون، ارزش یک انسان رو مرزها تعیین نکنه. آینده ای که در اون همه جهان برای موفقیت بیشتر مردم همه جهان تلاش کنند. آینده ای بدون جنگ و کثیفی. شاید مدینه فاضله و اتوپیا رو کم کم ببینیم. شاید شروعی باشه برای رسیدن به یکی از بزرگترین و قدیمیترین اهداف بشریت.
پی نوشت: من در این شرایط تلخ کرونا، تصمیم گرفتم نقاط دیگه ای از این شرایط رو ببینم. مردم زیادی جون خودشون رو از دست دادند. خونواده های زیادی متحمل خساراتی شدند و شرایط خیلی تلخی برای همه دنیا به وجود اومده. قصد ندارم حتی یک ذره این غم رو توجیه یا کم کنم.