روزنوشته

چند حالت برای ایران تصور میکنم.

بدترینش اینه که ایران چنان پر میشه از نیروهای مسلمون تروریست کشورهای دیگه، که دیگه چیزی به اسم ایران نمیمونه، مردم مهاجرت میلیونی میکنن یا نسل عوض میشه و اکثریت طرفدار وضعیت فعلی رژیم با آرمانهای خودشون میشن. نشونه ش هم اینه که سالهاست افغانیها در کشور بسیار بیشتر از قبل شدن، نیروهای حشد الشعبی، زینبیون و فاطمیون و ... وارد شدن و قراره طی یک دوره کوتاه همه این جمعیت به همراه جمعیتای حماس و بقیه کشورها وارد ایران بشن. همه شهرهای بزرگ رو در اختیار بگیرن، بخشی از نفت برای اونها خرج بشه و در نهایت اونها همیشه موندگار بشن و طی بیست سی سال آینده وقتی اسم ایران میاد برای دنیا تداعی کننده قلسطین و عراق و طالبان باشه. این سناریو بسیار دارکه و حتی حمله زمینی آمریکا هم نمیتونه به نتیجه خوبی برسه. و به دنبالش به ضرر تمام دنیا میشه. در بلندمدت ایران میشه بزرگترین کشور تروریستی دنیا که هیچجایی از منطقه و حتی جهان رو امن نمیذاره. روزی رو میبینم که بمب بزنن تو سر مردم اروپا و از اون ادمهای بیعرضه و دولتهای کثیف صدایی بلند نشه.

سناریو دوم اینه که به کمک نیروی خارجی (اسراییل و آمریکا) زدن تاسیسات نظامی، زیرساختها و صدالبته این نیروها صورت بگیره. احتمالا بمبارون گسترده در برخی از شهرها رخ بده و بسیاری از مردم غیرنظامی هم کشته بشن ولی بخش زیادی از تلفات از این نیروهای تروریستی خواهد بود. در این سناریو، اوضاع بسیار دارکه و خیلی تلفات بزرگی به مردم و کشور وارد میشه، ولی عوضش احتمالا باعث سقوط این نیروها هم میشه، البته سناریو فرعی این اتفاق اینه که زیرساختا رو بزنن ولی این گروهها رو نزنن و این تلختر از سناریو اول هم میشه.

سناریو سوم اینه که از جلوی ورود بیشتر این نیروها گرفته بشه و در راه کشته بشن، و اسراییل از چند شهر شروع کنه به انقلاب و انقلاب به سرعت به کل ایران برسه. این سناریو رو اگر آمریکا و اسراییل عاقل باشن انجام میدن و اگر انجام ندن ادامه سناریو اول رخ میده. در این سناریو باید به سرعت مردم عادی مجهز بشن، حمله کنن، کشته بشن و در کنارش حمایت هوایی و اطلاعاتی اسراییل و آمریکا وجود داشته باشه.

ما فقط در صورتی شانس داریم که حمایت آمریکا و اسراییل رو داشته باشیم و اگر نباشن، کار برای مردم بسیار سخت میشه و شاید مردم شکست کامل بخورن. ولی اگر سناریو سوم رخ بده، تازه شااااید مردم موفق بشن. اونجاست که نیازمند یک رهبر هستیم که بتونه عرضه داشته باشه و جلوی مردم بایسته و بهشون بگه باید برید تو زمین جنگ و بکشید و کشته بشید. رضا پهلوی مرد این کار نیست. ولی شاید بتونه مدیر یه بخشی از کار باشه و مثلا عناصری از داخل حکومت به صورت چریکی قدرت دستشون بگیرن و معروف بشن و فرمانده تشکیل بشن. چیزی از جنس سوریه.

در هر سه سناریو اوضاع دارکی پیش میره و حکومت از 1401 که ورود زیادی از افغانها رو اوکی کرد، پیشبینی این چیزا رو میکرد. آمادگی داشت که اگر نتونست با مردم ایران ایدئولوژی خودشو پیش ببره، با مردم بقیه کشورها ولی در داخل ایران پیش ببره. بعدا در مورد احساساتم نسبت به کثیف بودن این آدمای داخل حکومت مینویسم ولی فعلا حوصله نوشتن زیاد ندارم. امیدوارم سناریوهای خوشبینانه تری به وجود بیاد و وضعیت کشور بهتر از تصورم پیش بره.